به كجا چنين شتابان؟...

گَوَن از نسيم پرسيد
دل من گرفته زين جا،
هوس سفر نداري
زغبار اين بيابان؟
همه آرزويم، امّا
چه كنم كه بسته پايم...

به كجاچنين شتابان؟...

به هر آن كجا كه باشد، به جز اين سرا، سرايم
سفرت بخير امّا تو ودوستي خدا را
چو از اين كوير وحشت به سلامتي گذشتي،
به شكوفه ها ،به باران،
برسان سلام ما را...
(شعر از:شفیعی کدکنی)

به كجا چنين شتابان؟...

گَوَن از نسيم پرسيد
دل من گرفته زين جا،
هوس سفر نداري
زغبار اين بيابان؟
همه آرزويم، امّا
چه كنم كه بسته پايم...

به كجاچنين شتابان؟...

به هر آن كجا كه باشد، به جز اين سرا، سرايم
سفرت بخير امّا تو ودوستي خدا را
چو از اين كوير وحشت به سلامتي گذشتي،
به شكوفه ها ،به باران،
برسان سلام ما را...
(شعر از:شفیعی کدکنی)

داستانی از ایاز و سلطان محمود ایاز غلام سلطان محمود بود و به سلطان محمود خیلی علاقه داشت . سلطان محمود به ایاز گفت: «ایاز! یک خربزه بیاور و پاره کن تا بخوریم». چون ایاز هم خیلی مورد علاقه سلطان محمود بود، یک خربزه آوردند و سلطان گفت: «بگذار من پاره کنم». گفت: «خیلی خوب قربان؛ شما پاره کنید». سینی و خربزه و کارد را جلو سلطان گذاشت و سلطان خربزه را پاره کرد. اول یک مقدار آن را به ایاز داد تا بخورد.

به كجا چنين شتابان؟...

گَوَن از نسيم پرسيد
دل من گرفته زين جا،
هوس سفر نداري
زغبار اين بيابان؟
همه آرزويم، امّا
چه كنم كه بسته پايم...

به كجاچنين شتابان؟...

به هر آن كجا كه باشد، به جز اين سرا، سرايم
سفرت بخير امّا تو ودوستي خدا را
چو از اين كوير وحشت به سلامتي گذشتي،
به شكوفه ها ،به باران،
برسان سلام ما را...
(شعر از:شفیعی کدکنی)

مرحوم آیت الله کوهستانی:

همیشه دعای من این است:

ربنا لا تزع قلوبنا بعد اذ هدیتنا و هب لنا من لدنک رحمة انک انت الوهاب؛

پروردگارا، پساز آنکه ما را هدایت کردی، دلهایمان را دستخوش انحراف مگردان

و از جانب خود، رحمتی بر ما ارزانی دار که تو بخشایشگری.

حکیمی را ناسزا گفتند. او هیچ جوابی نداد.

حکیم را گفتند: ای حکیم، از چه روی جوابی ندادی؟

حکیم گفت: «از آن روی که در جنگی داخل نمی شوم که برنده آن بدتر از بازنده آن است».